Mannsfett på Eurovisionstrening

Eg hatar treningsstudio. Verkeleg. Overtrente gutar som heilt sikkert nyttar dop for å bli store og jenter som sminkar seg før og etter trening. Supertrente mennesker som ler av oss som ikkje ser ut som ein konfektbit der ein står å svettar på ei tredemølle. Så slikt svineri har eg aldri besudla meg med.

Men når eg hadde bursdag - så fekk eg av min gode ven Åsgeir eit kort med sju dagars gratis trening på Elixia. Stedet som skal gje meg både trening og velvære. Og saman med det kortet, måtte eg love at eg kom på treningstimen hans i dag. Laurdag 29.mai. Og kva dag er det i dag. Jau - det er jo Eurovision. I Oslo. Share the føkkings moment.

Eg fann det plagget eg har som ser mest ut som ein Eurovisionsrekvisitt - Ei t-skjorte med Kristin Halvorsen i gullskrift og la på veg mot Hellhouse. Så her er ein bildereportasje med Mannsfett på "Eurovision workout".



Spent og nervøs fann eg det sjølvagte helvetsstedet Elixia


Sjølvsagt. Her på Elixia kan me ikkje røyke utanfor inngangen. Møkkafolk.


Åsgeir i paljettshorts. Heimelaga. Snill fyr. Men som du ser. Ja, eg seier ikkje meir.


Sal som er pynta med ballonger og stas. Hjelpes.


Bein utan koordinasjonsevne skal på saltrening. Diggolo Diggolei - alla kommer faen til å titta på mei.




Dette er Maria. Eg vart litt forelska i ho. Tidlegare treningsinstruktør. Eg sto ved siden av henne. Ho var ei god moralsk støtte. "Berre konsentrer deg om beina Kristian - ikkje så nøye med armane". Jepp. Enig!


Etter timen. Lett svett overalt. Og eg seier deg - overalt!


Jammen var ikkje Ida Speilvendt på trening. Eg legg ut bilde av deg som hevn, sidan du sa eg måtte jogge litt fortare. Er du ikkje lett raud i ansiktet Ida?


Begge instruktørane. I Paljettar.

Eg er heime att. Drikk kaffi og røyker. Men det var ganske kjekt. Og eg har kanskje pittelitt mindre fordommar enn før. Men ein skal ikke kimse av ein god fordom.

Eg gjer dog endelaust faen i om Didrik Tangerudbakken vinn i kveld. Eg skal feire meg sjølv. I kveld er det Kristianfestival. Hurra!

Mannsfett anbefaler: Island

Det der jævla Grand Prix tar snart alvorlig knekken på meg. Det var gøy i gamle dagar. Når ein song på morsmålet sitt, når Åse Kleveland stråla og det var nok med 18 land. No er det heilt og fullstendig galematias. Kvifor i helvete veit eg at dumme Per Sundnes har ei øgle som ikkje er lov til å ha og at den kjempegamle mannen hans har gitt sjenerte Didrik Solheim Tangerudbakken ein bil. Kvifor har VG videoar av Jostein Pedersen som dansar og artiklar med krigstyper om refsing av juryar.

Men i morgon er det altså denne store musikkfesten. Eg gjer lett faen og skal feire meg sjølv i staden. Sidan eg akkurat har hatt bursdag. Men eg vil då likevel komme med ei tilråding. Det er lenge sidan nokon skikkeleg feite folk har vunne Grand Prix. Og ho frå Island, har nok ete sin mengde av godsaker og bacon. Og verda treng fleire feite kjendisar. Feite folk må vinne meir. Stem på Island.


Fleskefia fra Island synger og skråler

Bursdagsbarn med lefsefest

I dag har eg bursdag. Og den skal feirast med noko av det beste eg veit. Lefse. Og særskild Tykklefse frå Lierene Lefsebakeri. Denne lefsa innheldt 406 kalorier for kvart 100 gram ein glefsar i seg. Om eg då glefser i meg 300 gram lefse i dag, så vert det omlag 1200 kaloriar, som automatisk finn vegen til fettvalken. Då må eg jogge i 2 stive timar for å kvitte meg med tilsvarande kalorier. Satan.

Eg kan jo eventuelt freiste å prøve akupunktur for å sjå om det kan ta knekken på alle dei lefsene eg skal ete idag. Om det kan hjelpe mot alvorlege sjukdommar, så må det kunne fjerne litt lefsekalorier. Ei eller 10 nåler rett i flesket. Vips, så er det borte. Eg har trua.

Men samma faen. Idag er det bursdag - så eg skal glefse lefse utan ein einaste tanke om at bukselinningen kjem til å sette merke på magen.

Sniff your troubles away

Dei gongane eg har gjort tapre forsøk på slutte å røyke, så har eg stilt meg heilt opptil dei som røyker, for å snylte litt på dei. Lukta den gode røykelukta, og kjenne at eg får pittelitt nikotik og pittelitt tjære ned i lungene. Så har eg då til sjuande å sist gått på ein smell. Men kvifor skal ein slutte å røyke? Det er jo verdas beste slankemetode. Har du lyst på mat - fyr opp ein sigarett i staden.

Denne geniale slankemåten har no den kyniske slankebransjen kasta seg over. No kjem det eit nytt produkt som skal hjelpe deg ned i vekt. Eit produkt som luktar sjokolade eller mat med smelta ost. Sånn at når du får lyst å trøkke trynet ditt fullt av godsaker - så kan du berre ta ein liten sniff. Og så er sjokoladesuget borte. Genialt - kjem sikkert til å tjene millionar på dette produktet av mennesker som er redde for å bli tjukke. For er det noko slankeindustrien er god på så er det å spele på folk si frykt for å ikkje vere tynne nok.

Her er jo og utviklingsmoglegheiter. Om man er på byn og ikkje greier å få seg noko, så kunne det vere eit slikt produkt som lukta sex. Og tok du ein sniff, så var lysta på tilfeldig sex borte. Tenk alle dei uønska graviditetane ein kunne unngå. Dette bør vere noko for Kristeleg Folkeparti. Bort med angrepille og denslags grusomme greier - og inn med ein antisexsniff.

La helga berre begynne


Lystne kvinner som sniffer prevansjon

Lille speil på veggen der

- kven er den sunnaste minsteren i landet her. Det tru eg må vere Audun Lysbakken. Ein mann som er minister for utruleg mange ting. Småting vil enkelte meine - store å viktige ting vil andre meine.

Men eg har altså vore på besøk hjå ministeren og snakka med han om menn, kropp, frykt og fett. I tillegg til å sjå ut som den norske utgåva av Brad Pitt er han og irriterande triveleg og klok. Og sa mange smarte ting. Sjølv om Lysbakken aldri sikkert har hatt litt baybyfett eingong, så har han gode perspektiv - og veltenkte tankar. Så det var lett å sette seg ned å skrive etter samtalen.

Det er lett irriterande når folk er så perfekte. Han hadde tillogmed bytta ut all sjokoladen som vanlegvis ligg på bordet til statsråden med frukt. Irriterande flinkis ass. Men snill og klok. Så det får heller gå. Såvidt.


Vakre, kloke og sunne Audun et eit eple til ære for fotografen

God 17.mai

Sånn ein dag for seint må eg gratulerere alle tjukkasar og andre med dagen. Håpar du fekk fleska deg med pølser, is og øl. I dag skal det joggast til det svir i mellomgolvet.

Sjølv møtte eg radmagre Ida som skriv denne bloggen. Og den er morosam. Ho er passe sur og gretten. Gode greier.


Radmagre Ida og tjukke Kristian

Mat for menn